ထူးထူးရွယ္ ေဆးကုခန္းႀကီး

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တေနရာရိွ ထူးထူးရွယ္ေဆးကုခန္းႀကီးတြင္ ဦး႐ုကၡစိုး ႏွင့္ ဖိုးရႈပ္တုိ႔ ေရာက္ေနၾကသည္။ လူေျပာမ်ားေနေသာ ရန္ကုန္မွ ေဆးခန္းႀကီးမ်ား၊ ဆရာဝန္ႀကီးမ်ားအေၾကာင္း စုံစမ္း၊ စစ္ေဆး ေရးသားသင့္ေၾကာင္း ဦး႐ုကၡစိုးႀကီးက အုိင္ဒီယာေပး တုိက္တြန္းသျဖင့္ သတင္းေထာက္ ဖုိးရႈပ္က လူနာဟန္ေဆာင္ၿပီး ေဆးခန္းႀကီးသုိ႔ လာေရာက္ ျပသျခင္း ျဖစ္သည္။

ေရွးဦးစြာ ဧည့္ႀကိဳဌာန ဝန္ထမ္းႏွင့္ ေတြ႔ရေလသည္။

ဧည့္ႀကိဳ။     ။ ေမာင္ေလးက ရုိးရုိးလား၊ ရွယ္လား၊ ထူးရွယ္လား။ ဘယ္လုိျပမွာလဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ ဟင္ … ရုိးရုိးနဲ႔ ရွယ္ ဘာကြာလုိ႔လဲ၊ ဒါက အထူးကု ေဆးခန္းဆုိေတာ့ လူနာ အားလုံးကုိ အထူးကုမွာ မဟုတ္ဘူးလား။

ဧည့္ႀကိဳ။     ။ ေၾသာ္ … အဟင္း … ဟင္း … ဟင္း … ဟင္း … ဟင္း … ။ ဒီလုိရိွတယ္ ေမာင္ေလးရဲ႕၊ ရုိးရုိးဆုိတာက ရုိးရုိးေပါ့ကြယ္။ ရွယ္ဆုိတာက လူနာရဲ႕ ေဝဒနာ နည္းနည္း အေရးႀကီးတယ္ဆုိရင္ သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္ ဘီးတပ္ ကုလားထုိင္နဲ႔ ထုိင္ရမွာေပါ့၊ ရွယ္ဆုိတာ ဒါကုိ ေခၚတာပါ၊ အဟင္း … ဟင္း … ဟင္း … … … ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ အင္း … ဟုတ္ပါၿပီ၊ ဟုတ္ပါၿပီ။ ထူးရွယ္ကေရာ ဘယ္လုိလဲ။

ဧည့္ႀကိဳ။     ။ ေမာင္ေလးက ထူးရွယ္ ဆုိတာကုိ ေရြးမယ္ဆုိရင္ (ဦး႐ုကၡစိုးကုိ လက္ညိႇဳးထုိး၍) ေဟာဒီ ဦးေလးႀကီးက အထူး နားေနခန္းထဲမွာ ဆုိဖာထုိင္ခုံနဲ႔ ထုိင္ေစာင့္ရမယ္၊ မမတုိ႔က ေမာင္ေလးကုိ အထူးစပါယ္ရွယ္ ဂရုစုိက္မယ္၊ ဝန္ထမ္းေတြကလည္း ဘီးတပ္ ကုလားထုိင္ကုိ ျဖည္းျဖည္းေလး တြန္းေပးမယ္၊ ဝန္ေဆာင္မႈက တကယ့္ကုိ ရွယ္ ျဖစ္ေစရမယ္၊ သမားေတာ္ႀကီးေတြ ကလည္း ေမာင္ေလးကုိ ခ်က္ခ်င္း ခဲြေပးမွာေပါ့ကြယ္ … အဟင္း … ဟင္း … ဟင္း … ဟင္း … ဟင္း။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ အုိးမုိင္ေဂါ့ … ေအာင္မယ္ေလး က်ေနာ့္ရဲ႕ ဘုရားသခင္ … ၊ က်ေနာ့္ ေရာဂါက မခဲြလုိ႔ မရဘူးလား။

ဧည့္ႀကိဳ။     ။ ေၾသာ္ … ေမာင္ေလးရယ္၊ ေရွာင္ေျပးဖုိ႔ မႀကိဳးစားပါနဲ႔၊ အဲေလ ေယာင္လုိ႔ … လုိအပ္ရင္ေတာ့ ခဲြရမွာေပါ့ ေမာင္ေလးရယ္ … အဟင္း … ဟင္း … ဟင္း … ဟင္း … ဟင္း။ ကဲ … ဘယ္လုိလဲ၊ ရွယ္လား ထူးရွယ္လား။

ရွယ္ ႏွင့္ ထူးရွယ္ကုိ စိတ္ဝင္စားေသာ္လည္း ဖိုး႐ႈပ္က ေဒဝါလီမဂၢဇင္း၏ ေခြ်တာေရး မူဝါဒကုိ သတိရသျဖင့္ ရုိးရုိးကုိ ေရြးလုိက္သည္။

မၾကာမီ သူနာျပဳ ဆရာမ တေယာက္ထံသုိ႔ ဖိုး႐ႈပ္ ေရာက္သြားသည္။ ဆရာမကုိ ၾကည့္ၿပီး သတင္းေထာက္က ဘုိဘုိဟန္၏ ေငြေသာ္တာေရာင္ျခည္ အစခ်ီ သီခ်င္းကုိ ညည္းလုိစိတ္ပင္ ေပါက္သြားသည္။

ဆရာမ။     ။ ကဲ … ေျပာ၊ ဘာျဖစ္တာလဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ ဟုိ … ဆရာမေရ … က်ေနာ္ေလ … အဟဲ … ဟုိ … က်ေနာ္ အခု ရင္ခုန္ေနတယ္။ အဟဲ … ရင္ခုန္ေနတယ္ … ဟဲ ဟဲ ဟဲ ...။

ဆရာမ။     ။ ေၾသာ္ … ရင္ခုန္ေနသလား။ ဒါဆုိ ဘာမွ မပူနဲ႔၊ ေနေကာင္းသြားမွာပါ။ ဒီမွာ ရင္ေခါင္းအထူးကု ဆရာဝန္ႀကီးေတြ ရိွတယ္။

ဆရာမက ထုိသုိ႔ ႏွစ္သိမ့္ ေျပာဆုိၿပီး ဓာတ္မွန္႐ုိက္ျခင္း၊ ေသြး၊ ဆီး၊ သလိပ္တုိ႔ စစ္ေဆးျခင္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္ စီစဥ္ေလသည္။ ထုိသုိ႔ လုပ္ေဆာင္ၿပီး သကာလ အထူးကု သမားေတာ္ႀကီး၏ ကုသမႈကုိ ခံယူရန္ ေစာင့္ရသည္။ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ကား နံနက္ ၉းဝဝ နာရီ ထုိးေခ်ၿပီ။

ဖိုး႐ႈပ္က ထူးထူးရွယ္ေဆးကုခန္းႀကီးအတြင္း သြားလာေနၾကေသာ အမ်ဳိးသမီး သူနာျပဳမ်ားကုိ အငမ္းမရ ငမ္းေနသည္။ ဖိုး႐ႈပ္ ဘရိတ္အုပ္ေစေရးအတြက္ ႐ုကၡစိုးႀကီးက ေခ်ာင္းဟန္႔သံေပးၿပီး အခ်က္ျပေသာ္လည္း သတင္းသမား ဖိုး႐ႈပ္က အကင္းမပါးေခ်။

႐ုကၡစိုး။     ။ ေဟ့ေကာင္ ဖုိး႐ႈပ္၊ မင္းက ဆရာဝန္ေတြအေၾကာင္း အထူးျပဳ ေရးမွာမဟုတ္လား၊ ဘာေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိပဲ ေလ့လာေနရတာလဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ ေၾသာ္ … ဦး႐ုကၡစိုးရယ္၊ အေသးစိတ္ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ ပစ္ပယ္ထားလုိ႔ မရဘူး ဆုိၿပီး Investigative Reporting လုိ႔ ေခၚတ့ဲ စုံစမ္း ေထာက္လွမ္း သတင္းေရးသားနည္း ပညာရပ္မွာ ျပဌာန္းထားတယ္ဗ်၊ က်ေနာ္က သူနာျပဳေတြကုိ အလကားငမ္း အဲ … အလကားၾကည့္တာမွ မဟုတ္တာ။ လုိအပ္ခ်က္အရ ေလ့လာတာဗ်။ ဒါမွ က်ေနာ္ ေရးတ့ဲ သတင္း ေဆာင္းပါးက အရမ္း အရမ္းကုိ ရုပ္လုံးႂကြ အသက္ဝင္မွာ။ ဝါရွင္တန္ပုိ႔စ္တို႔ နယူးေယာက္တိုင္းမ္းစ္တို႔ကေတာင္ ယူသုံးႏုိင္တယ္ဗ်။

႐ုကၡစိုး။     ။ ဟုတ္ပါၿပီ စာနယ္ဇင္း ပိဋကတ္ အုိးကဲြေလးရယ္၊ မင့္မ်က္လုံးေတြ ကြ်တ္ထြက္ေတာ့မွာမုိ႔ ငါက ေျပာမိတာပါ။ အင္း … သတိေပးမိတာ မွားပါတယ္။ ေဟ့ေကာင္ … ၁ နာရီေတာင္ ခဲြၿပီ၊ မင့္အလွည့္ မေရာက္ေသးဘူးလား။ ေမးစမ္းၾကည့္ပါဦးကြ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ စိတ္ေအးေအးထားမွေပါ့ ဦး႐ုကၡစိုးရယ္၊ သတင္းေကာင္းတပုဒ္ဆုိတာ စိမ္ၿပီး ေရးရတယ္ခင္ဗ်။

႐ုကၡစိုး။     ။ မင္းမသြားခ်င္ရင္ ငါ သြားေမးမယ္။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ ဟုိး …ဟုိး …ဟုိး … က်ေနာ္ သြားေမးပါ့မယ္ဗ်ာ။ အထူးကုေဆးခန္းေတြအေၾကာင္း ေရးမွာက က်ေနာ္ေလဗ်ာ။ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ ေမးမွ ျဖစ္မွာေပါ့။

သူနာျပဳဆရာမထံ ထြက္သြားေသာ ဖိုး႐ႈပ္ကုိ ၾကည့္ၿပီး ဒီေကာင္ ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္တာက နည္းနည္း၊ ငမ္းခ်င္တာက မ်ားမ်ားျဖစ္မွာပါဟု ႐ုကၡစိုးႀကီးက ေတြးလုိက္မိသည္။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ (သြား အေခ်ာင္း ၃ဝ ခန္႔ ေပၚေအာင္ ၿပဳံးရင္း) ဆရာမေရ က်ေနာ္ အထူးကု သမားေတာ္ႀကီးနဲ႔ မေတြ႔ရေသးဘူးလား။

ဆရာမ။     ။ ခဏေလး ထပ္ေစာင့္ပါေနာ္၊ မၾကာပါဘူး၊ ေတြ႔ရေတာ့မွာပါ။ ေနာ္ … ။

ဆရာမက ၿပဳံးၿပီး ေျပာသျဖင့္ ဖုိး႐ႈပ္ ေက်နပ္သြားသည္။ ဦး႐ုကၡစိုးထံသုိ႔ ေျမာက္ႂကြေျမာက္ႂကြျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္သြားသည္။

႐ုကၡစိုး။     ။ ႐ုပ္ကုိက ဒီမုိကေရစီရတ့ဲ မ်က္ႏွာနဲ႔။ ကဲ … ေျပာ၊ ဘယ္လုိ ျဖစ္လာတာလဲ၊ အထူးကု ဆရာဝန္ႀကီးနဲ႔ ဘယ္ေတာ့ ေတြ႔ရမွာလဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ ဆရာမက ေျပာတယ္၊ သိပ္မၾကာေတာ့ပါဘူး တ့ဲ။ ခဏေနဆုိ ေတြ႔ရေတာ့မွာပါ တ့ဲ။

႐ုကၡစိုး။     ။ အင္း … ေဆး႐ုံခဏ ကလည္း ရဲေတြေျပာတ့ဲ ခဏနဲ႔ တူေနၿပီထင္တယ္။

ႏွစ္ဦးသား အထူးကု ဆရာဝန္ႀကီး၏ အခန္းေရွ႕တြင္ ထပ္မံ ေစာင့္ဆုိင္း ရျပန္သည္။ အဝင္ဝရိွ ဆုိင္းဘုတ္တြင္ ဆရာဝန္ႀကီး၏ ဘဲြ႔ထူး ဂုဏ္ထူးမ်ားေရးထားသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ MBBSဟူေသာ စာလုံးအျပင္ လန္ဒန္၊ ဖင္လန္၊ ပုိလန္၊ ဆြစ္ဇာလန္ ဟူ၍လည္း ေရးသားထားသည္။

႐ုကၡစိုး။     ။ ေဟ့ေကာင္ … MBBS ဆုိတာ ဘာလဲကြ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ MBBS ဆုိတာ အတုိေကာက္ စကားလုံးပဲ။ "ျမန္မာ ဘရမ္းဘဒါ (ပရမ္းပတာ) ဆရာဝန္" လုိ႔ ေဒဝါလီ စာဖတ္သူတေယာက္က ေျပာဖူးတယ္။ ဝတၳဳထဲမွာေတာ့ ေမာင္ဘာဘာစိန္ လုိ႔ ေရးထားတာ ဖတ္ဖူးတယ္။ ဘယ္ဟာ အမွန္လဲေတာ့ မသိဘူး။

ဤသုိ႔ျဖင့္ ႏွစ္ဦးသား စကား တေျပာေျပာျဖင့္ ေစာင့္ဆုိင္းေနရာ ညေန ၅းဝဝ နာရီ ထုိးသြားသည္။ ဖိုး႐ႈပ္အလွည့္ မေရာက္ေသးေပ။ သူနာျပဳတဦးထံ သြားေရာက္ ေမးျမန္းသည့္အခါ အေရးေပၚ ခဲြစိတ္ေပးရမည့္ ထူးရွယ္အဆင့္လူနာ ၃ ဦး ရိွသျဖင့္ အတန္ၾကာ ေစာင့္ဆုိင္းရဦးမည္ဟူေသာ အေျဖကုိ ရေလသည္။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ ဦး႐ုကၡစိုးေရ၊ က်ေနာ္သာ လူနာအစစ္ဆုိရင္ ဒုကၡပဲ။ ဒီေလာက္ေတာင္ ေစာင့္ရတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေသၿပီဆရာ။

႐ုကၡစိုး။     ။ အင္း … ရုိးရုိးနဲ႔ရွယ္ ဘယ္လုိကြာတယ္ဆုိတာ မင့္စာထဲ ထည့္ေရးလုိ႔ ရၿပီေပါ့ကြာ။

နံနက္ ၉းဝဝ နာရီမွ စတင္ ေစာင့္ဆုိင္းေနေသာ ဦး႐ုကၡစိုး ႏွင့္ ဖိုး႐ႈပ္တုိ႔သည္ ည ၉းဝဝ နာရီတြင္ အထူးကုဆရာဝန္ႀကီးႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ရေလသည္။

အထူးကုဆရာဝန္ႀကီးက သူ႔ကုိယ္သူ မိတ္ဆက္သည္။ ဖိုး႐ႈပ္မွာ အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး ယေန႔ စမ္းသပ္ စစ္ေဆး ကုသေပးရေသာ အေယာက္ ၃ဝဝ ေျမာက္ လူနာျဖစ္သည္ဟူ၏။ ထုိ႔ေနာက္ လက္ႏွစ္ဘက္ကုိ အေပၚသုိ႔ ေျမႇာက္လုိက္ၿပီး အေညာင္း ဆန္႔လုိက္သည္။ ဆုံလည္ ကုလားထုိင္တြင္ ထုိင္ေနရာမွ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ခါးကုိ ဘယ္တခ်က္ ညာတခ်က္ လွည့္လုိက္ရာ ဂြ်တ္ … ဂြ်တ္ … ဟူေသာ အသံမ်ားထြက္သြားသည္။ ထုိသုိ႔ အေညာင္းေျဖေနစဥ္မွာပင္ အထူးကုဆရာဝန္ႀကီးက ဖိုး႐ႈပ္၏ ေရာဂါ ေဝဒနာအေၾကာင္း စကား စ ေလသည္။

အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး။     ။ ကဲ … ေျပာ၊ ဘာျဖစ္ေနသလဲ။

အထူးကုဆရာဝန္ႀကီးက ဖိုး႐ႈပ္ကုိ ေမးခြန္းထုတ္သည့္အခ်ိန္မွာပင္ နားၾကပ္ျဖင့္ ဖိုး႐ႈပ္၏ ရင္ဘတ္ကုိ စမ္းသပ္ေလသည္။ ဆရာဝန္ႀကီး၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားမွာ လွ်ပ္စီးလက္သက့ဲသုိ႔ ျမန္ဆန္လြန္းလွသည္။ လူနာမ်ားကုိ ရာႏွင့္ ခ်ီၿပီး စမ္းသပ္ရသူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိသုိ႔ ျမန္ဆန္ သြက္လက္သင့္ေပသည္ဟု ဦး႐ုကၡစိုးႀကီး ယူဆမိသည္။

အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး။     ။ မင္းရဲ႕ ႏွလုံးခုန္သံက ပုံမွန္မဟုတ္ဘူးကြ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ ဟုတ္က့ဲ။

အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး။     ။ ထူးျခားေနတယ္။ မင္းရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္ထဲကုိ ကင္မရာထည့္ၿပီး စမ္းသပ္မယ္။ မင္း ရင္ခုန္သံက ဘယ္အခ်ိန္ေတြမွာ ပုိျမန္တတ္သလဲ။

ဖိုး႐ႈပ္။     ။ ရင္ခုန္သံက အမ်ဳိးသမီးေတြကုိေတြ႔ရင္ ပုိၿပီး ျမန္တယ္ခင္ဗ်။

အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး။     ။ ဟ … ဒါဆုိ ခဲြမွ ျဖစ္မွာေပါ့။ မခဲြခင္ ကင္မရာထည့္ၿပီး အရင္ၾကည့္ရမယ္။ ကဲ … ကဲ … ဒီက ေနာင္ႀကီးက အုပ္ထိန္းသူလား။ အေတာ္ပဲ၊ ခဲြစိတ္ ကုသမွာကုိ သေဘာတူေၾကာင္း လက္မွတ္ထုိးၾကဗ်ာ။

႐ုကၡစိုး။     ။ ခဲြဆုိလည္း ခဲြ၊ လက္မွတ္ထုိးဆုိလည္း ထုိးတာေပါ့ဗ်ာ။ လူနာက ဘာေရာဂါျဖစ္တာလဲ သိပါရေစဦး။

ဦး႐ုကၡစိုးႀကီးက ႐ုပ္တည္ျဖင့္ ေမးခြန္းထုတ္လုိက္သည္။ ဆရာဝန္ႀကီးက အေလးအနက္ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ အေျဖေပးေလသည္။
အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး။     ။ ခဲြမွ ျဖစ္မွာပါ။ အခုခ်က္ခ်င္း ခဲြေပးမွာပါ။ အခ်ိန္ မရိွဘူး။ အျမန္လုပ္။ က်ဳပ္ ေနာက္ေဆးခန္း တခုကို ကူးရဦးမယ္၊ အဲ … လူနာရဲ႕ ေဝဒနာက အေရးႀကီးတယ္။

႐ုကၡစိုး။     ။ ခဲြပါ၊ ခဲြခ်င္သလုိ ခဲြပါ၊ ဒါေပမယ့္ ဘာေရာဂါလဲ ဆုိတာ ေျပာပါဦး။

အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး။     ။ လူနာက အဆုတ္ထဲ ေလဝင္တ့ဲေရာဂါ ျဖစ္ေနပါတယ္။

အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး၏ စကားအဆုံးတြင္ ဦး႐ုကၡစိုး ႏွင့္ ဖိုး႐ႈပ္တုိ႔က "ဗ်ာ … အဆုတ္ထဲ ေလဝင္တ့ဲေရာဂါ … ဟုတ္လား" ဟု အ့ံၾသတႀကီး ၿပိဳင္တူ ေရရြတ္မိၾကၿပီး ထူးထူးရွယ္ ေဆးခန္းႀကီးအတြင္းမွ ဖေနာင့္ႏွင့္တင္ပါး တသားတည္းက်ေအာင္ ထြက္ေျပးၾက ေလသတည္း။

ေထြရာေလးပါး က႑သည္ Satire ေခၚ သေရာ္စာ က႑ ျဖစ္ပါသည္။ သတင္းအခ်က္အလက္ အမွန္မ်ား အေပၚ အေျခခံ ေရးသားထားျခင္း မဟုတ္ပါ။

Set as favorite

Bookmark

Email this

Comments (22) Add Comment

ရယ္ခ်င္စရာ
written by bayarmonh, December 16, 2009

အေတာ္ ေကာင္းတဲ့ သေရာ္စာေတြပဲ။ အဆုတ္ထဲ ေလဝင္တဲ့ ေရာဂါ မဟုတ္ပဲ ႏွားေခါင္း ေပါက္မွာ ေလေတြ ထြက္ေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စုိင္းစိုင္းဆိုတ့ဲ သီခ်င္းထဲက အတိုင္း ေသျပီ ဆရာဝန္။

Half agree!
written by Richard, December 15, 2009

As a nature, some are bad and are good. Pls, note that Dr are also just a normal human being. In myanmar, most of Dr are in over-load. Most of them are official government staff. They have to work in Gov Hospital and then work at out-side also. Their working hr is more than 48hr/week. So, sometime, they got some body and mind weekness. They may do some mis-diagnose on the patient sometime, we cannot avoid it. As they are Dr, their mistake will be dangered to patient but no choice. (pls, consider ourselves in our work, howmany time did we do the mistakes and careless mistakes? pls)
If we say "cannot be wrong, you should be sure in 100%", like that no body cannot dare to do the Dr job as well.
So, sometime, we can be faced unsuccessfull cases in anywhere and anyplaces.

...
written by Tun Shwe Khaing, December 14, 2009

ကၽြန္ေတာ္ (Tun Shwe Khaing) ေရးတဲ့ Comment ဟာ လက္ေတြ ့ ျဖစ္လို႕ ေသြးကင္ဆာ သမားမ်ား အျခားနည္း မရွိေတာ့ရင္ အဆိုပါ အရြက္ကို ေသာက္ၾကည့္ပါ---အဖြါးအို တစ္ယာက္က ညႊန္ျပလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ညီမ စမ္းသံုးခဲ့တာ အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိေတာ့ အက်ဳိး ရွိေနပါတယ္--ဒီ အရြက္ကလည္း အလြယ္တကူ ရနိဳင္တာမို႕ ကုန္က်စရိတ္ မရွိတဲ့ နည္း တစ္ခုျ ဖစ္ပါတယ္။ အပင္က နာနတ္ပင္နဲ ႕ တူပါတယ္-အရြက္က နာနတ္ရြက္ေလာက္ မၾကီးပါ- နဲနဲေသးငယ္ပါတယ္--ေက်ာဘက္(ေအာက္ဘက္) မွာ နီညိဳေရာင္ ရွိပါတယ္။ ၀မ္းဗိုက္ဘက္ (အေပၚဘက္) မွာ အစိမ္းေရာင ္ရွိပါတယ္---ျမန္မာထံုးစံ (၃)ခြက္ (၁)ခြက္တင္ ၾကိဳျပီးေတာ့ တစ္ေန႕ကို လဘက္ရည္ အခ်ဳိ ပန္းကန္နဲ႕ (3-4)ၾကိမ္ ေသာက္ရပါတယ္--အစားအေသာက္ ကေတာ့ စံနစ္တက် ေကၽြးရပါတယ္- -က်န္းမာ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။

အထူးကု သမားတာ္ၾကီး ေျပာတိုင္းလည္း-- ဟုတ္လွျပီ မထင္ၾကပါနဲ႕
written by Tun Shwe Khaing, December 13, 2009

ကၽြန္ေတာ္မွာ ညီမေထြး တစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္---- သူ ေနမေကာင္းလို႕ အထူးက ုေဆးရံု တစ္ခုကို သြားျပပါတယ္ ေသြးကင္ဆာ အဆင့္(၄)ဆိုလား ---
အထူးကုနဲ႕ ကုသရမယ္ Chemotheraphy လုပ္ရမယ္ ေဆးရံုစရိတ္ အပါအ၀င္ သိန္း(40)ေလာက္ ကုန္မယ္ လို႕ ဆရာ၀န္ၾကီးက ေျပာပါတယ္---
-ဒီေရာဂါ အေျခအေနနဲ႕ ဒီလိုကုသလိုက္ေတာ့ ေရာဂါေပ်ာက္နိဳင္သလားလို႕ေမးေတာ့ ေနာက္ထက္(၆)လ အသက္ရွည္ဖို႕ (၄၀%) ဘဲရွိတယ္လို႕ဆိုပါတယ္။
ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုကလည္း သိပ္ခ်မ္းသာတာ မဟုတ္ေတာ့ တိုင္ပင္ၾကပါတယ္--ေနာက္ထပ္ အလားတူ အေတြ႕အၾကံဳမ်ဳီး ရွိတဲ့ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးက
သူအစ္မမွာ ျဖစ္တုန္းက Chemotheraphy လုပ္တာ ေ၀ဒနာ အျပင္း အထန္ ခံစားရၾကာင္း ေနာက္ဆံုး ဘယ္လိုမွ မခံနိဳင္ေတာ့လို႕ ရပ္လိုက္ ရေၾကာင္း -- ေျပာျပပါတယ္-
--ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကလည္း ေနာက္ထက္ (၆)လ ခံဖို႕ေတာင္ မေသခ်ာတဲ့ ကုထံုး တစ္ခုကို ေ၀ဒနာ
အလြန္ ျပင္းျပင္း ထန္ထန္လည္း ခံစားရအံုးမယ္ ေငြလည္း သိန္း(40) ကုန္အံုးမယ္ ဆိုေတာ့ ---- ဒီနည္းကို မသံုးဘဲ အိမ္မွာ ဘဲ နားနား ေနေန ေသပေစေတာ့
ဆိုျပီး အိမ္ျပန္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေဆးသမားကံ လူနာကံ ဆိုျပီးေတာ့ ဂမုန္းရြက္ တမ်ဳိး (နာနတ္ပင္ လိုဘဲ-- အရြက္က အေပၚဘက္က အစိမ္းေရာင္-
ေအာက္ဘက္က နီညိဳေရာင္ ရွိတယ္) ကို သံုးခြက္ တစ္ခြက္တင္ ၾကိဳတိုက္ လိုက္တာ- အခု (၁)ႏွစ္ ေက်ာ္လာျပီး---သန္သန္ မာမာနဲ႕ ျခံထဲမွာ အလုပ္ လုပ္ေနေလရဲ့--

...
written by Tunwin, December 12, 2009

Not all the doctors are same. Many doctors may act like this. But there are many doctors who sacrifice their life for the patients are still present in our country.
Another thing we must consider is our country all-ruined systems. These unwanted conditions emerge under this poorly managed military government.

good
written by 33, December 12, 2009

i read this satire twice.
thanks
33

ေဆးပညာကုိဖ်က္ဆီးခံ� ��တာနစ္နာတာဘဲ
written by ေမာင္ေမာင္, December 11, 2009

ဒီ တပ္မေတာ္ အစုိးရက ေဆးပညာ၊ ဥပေဒပညာ နဲ. အင္ဂ်င္နီယာ ပညာကုိ အညွဳိးတၾကီး စံနစ္တက် ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ ရတာ ျပည္သူေတြမွာ နစ္နာတာေပါ့။ အရင္ ကာလ က က်န္းမာေရးဌာနကုိ လူနာလာရင္ ေဆး အခမဲ့ ကုေပးၾကရတယ္။ ခုေတာ့ ေဆးရုံ လာသမ်ွ လူနာေတြဆီက ေငြေတာင္းခုိင္း ေတာ့တာဘဲ။ ေစတနာ ဆရာ၀န္၊ သူနာျပဳေတြ ကေတာ့ စိတ္ညစ္ၾက တာေပါ့၊ ေနာက္ ေစတနာတန္ဖုိး နားမလည္တဲ့သူ ေတြကေတာ့ ရေလလုိေလ ျဖစ္ေတာ့ ေဆးပညာ အေပၚ လူေတြ စိတ္ပ်က္ကုန္တာေပါ့။ အခုေတာ့ ဘယ္သူမွ ျပင္လုိ. မရေတာ့ဘဲ ပ်က္စီး စုတ္ျပတ္ ေနတာ။

ဂ်ိဳဂုပ္လဒူးၾ ကီးကို အထူးကု ပို႔ေပးလိုက္ပါ
written by ကိုေက်ာ္(MBBS) Myanmar Botahtaung Baya Saysaing, December 11, 2009

က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ျပည္႕သူ႕ခ်ဥ္ဖတ္ၾကီး ဂ်ိဳဂုပ္လဒူးၾကီး မိသားစုကိုလည္း အဲဒီ ေဆးခန္းကို ပို႕ေပးလိုက္ၾ ကပါဗ်ိဳ႕။ ကုန္က်ေငြေတြကုိ ျပည္သူေတြ အားလုံး စုေပါင္း လွဴဒါန္းပါမယ္။ ေစတနာ ႐ွိလြန္းလို႔ပါ။

That's prove the irresponsibility of the SPDC
written by Ko Sant Tint, December 11, 2009

I agree with the comments above. That's show the stupidity of the government. In our country someone may ask you what can you show that is white during the 21 years time of SPDC. We will have to answer nothing except their group with proxy. Look at Cuba, they may be a poor nation yet their health care system is one of the best in the world at the rank of within the top tens. Can you believe this dear audience?

...
written by ဇြဲကပင္သား, December 10, 2009

.. စရိတ္မၽွေပး က်န္းမာေရး ... ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္က ိုစၿပီး သံုးတဲ့ အခ်ိန္ကပဲ ထင္တယ္၊ ဘားအံျပည္သူ ့ေဆးရုံမွာ အေရးေပၚ ေဆးရုံ လာတက္တဲ့ ကမေမာင္းဘက္က က်ေနာ့္အေဒၚ တေယာက္ကို ဆရာ၀န္က၊ ခြဲစိပ္ကုသရမယ္၊ ဒီေလာက္ဒီေလာက္ ကုန္က်မယ္၊ တတ္ႏိုင္လားလို ့ေမးေတာ့ မတတ္ႏိုင္လို ့မတတ္ႏုိင္ဘူး ေျပာေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ - - - - လွည့္ထြက္သြာ းပါေတာ့တယ္။ အဲဒီလူနာလည္း ရြာကို ျပန္သြားၿပီး ေဆးမီးတိုေတြနဲ ့ပဲ ျပန္ကုလိုက္တာ သိပ္မၾကာပါဘူး၊ ေသသြားခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ေ တာင္ကိုယ္ ေလာက္ေလာက္ငွငွ မရွိတဲ့ ၾကားကေန လူနာေတြရဲ ့အခက္အခဲေတြကို ရတဲ့နည္းနဲ ့ကူညီ ေျဖရွင္းေပးတဲ့ တကယ့္ျပည္သူ ့့သူနာျပဳ၊ ဆရာ၀န္ေတြ ရွိတာကိုလည္း ေမ့ထားလို ့မရပါဘူး။

Air in the lung
written by thein, December 10, 2009

There is such a thing as pneumothorax. Air in the pleural space of the lung. You could say this condition , air in the lung, but at the wrong place.

nice
written by abcd, December 10, 2009

the ending is very funny!

ဟီဟိ
written by မုိးမုိး, December 10, 2009

အဆုတ္ထဲ ေလ၀င္တ့ဲ အေျကာင္းကုို ဒီမုိ ကေရစီရတ့ဲ မ်က္နွာနဲ ့ ဖတ္သြးပါတယ္
smilies/cheesy.gif

patients $ Doctors $$$$$
written by dr. lavendar, December 10, 2009

The bad morality of the doctors have been trained by some bad and wealthy patients.
Not all the doctors are like this. But I accept this case because many poly clinics are behaving like this. So so bad!!!! smilies/sad.gif

Money is second God
written by aye moe, December 10, 2009

ဒါ့အၿပင္.. ေငြတင္ထားတာ နည္းေနရင္ လူနာခြဲၿပီး ေပမဲ့ ကုတင္ဆီ မပို့ဘူး ခြဲခန္းေဘး စႀကၤၤံလမ္းမွာ ထားေသးတယ္ ေငြထပ္တင္ေပးမွ လူနာ ကုတင္ဆီ ေရာက္ပါတယ္ ကိုယ္ေတြ့ႀ ကဳံခဲ့ရတာပါ - - - မွာေပါ့ အူအတက္ခြဲတာ ရွစ္သိန္းေလာက္ ကုန္ခဲ့ပါတယ္ ေငြမရိွရင္........

I can't stop laughing!
written by coolzy, December 10, 2009

Damn Funny.
I can't stop laughing!
Good Job!

Good Hta
written by Kaung Myat, December 10, 2009

မေကာင္းမွဳေရွာင,္ ေကာင္းမွဳေဆာင္, အိုေတာင္ မဆင္းရဲ...

request for specialist point of view
written by Dagaung Thar, December 10, 2009

agree with all... this is truly happening inside country.But I would like to suggest Irrawaddy Team to get some expert opinions also from Medical Society especially inside country who did sacrifice a lot for own people just as regular Medical Officers at Government Hospitals...............We all witnessed those young doctors and some very much kind-hearted specialists always put their own money whenever they are dealing with poor people's emergency operation like Cesarean section,other urgent operations..........although they don't have enough for own survival......
.........................should not neglect such kind of great doctors inside country who simply sacrifice their lives just for the sake of own poor people........waiting for those kind of non-biased article or interview from medical society inside country..........thanks in advance Irrawaddy Team.........at the same time.....should not neglect all roots problems of this kind of miseries happening......